De opening van het nieuwe album van het Belgische Rêve d’Éléphant Orchestra zal misschien nog enige verwarring stichten onder de trouwe fans. Hypnotique opent namelijk met wat elektronica, wat we van het akoestische ensemble niet echt gewend zijn. Maar al snel dient zich de pompende sousafoon van de componist van het nummer, Michel Massot, aan. Als we dan de fluit van Pierre Bernard over de groove heen horen dansen, zijn we weer op bekend terrein.

De sterke, heupwiegende ritmiek van de twee slagwerkers en de basgitaar van Louis Frères, gecombineerd met het drietal blazers (van wie trompettist Christian Altehülshorst de derde is) en de creatieve gitaarlijnen van Nicolas Dechêne bieden nog steeds reden tot vreugde.

Bijna alle bandleden leveren composities aan, al was het maar om aan te geven dat het Rêve d’Éléphant Orchestra vooral een collectief gebeuren is. De solistische bijdragen mogen er zeker zijn, maar het zijn vooral de toegankelijk klinkende en tegelijk complex in elkaar gevlochten ritmische melodieën die van de muziek van het septet zo’n smakelijke cocktail maken.

Van het songachtige Strawberry girl tot de vogelklanken van Rossignol en de Afrikaanse ritmiek van het titelnummer, het is allemaal volstrekt eigen. En ook de combinatie van oude rotten (Massot, Bernard, Debrulle), jonkies (Altehülshorst, Frères) en vijftigers (Pougin, Dechêne) zorgt ervoor dat de groep na 25 jaar nog steeds staat als een huis.

Bezetting:
Christian Altehülshorst (trompet, bugel),
Michel Massot (trombone, sousafoon, euphonium),
Pierre Bernard (fluiten),
Nicolas Dechêne (gitaar),
Louis Frères (basgitaar, elektronica),
Michel Debrulle (drums, percussie),
Stephan Pougin (drums, conga’s, bongo’s).

Beluister het album HIER.