Een jaar geleden was Song Yi Jeon met haar opzienbarende debuut een verrassend hoogtepunt tijdens North Sea Jazz. De Zuid-Koreaanse zangeres was terug in Nederland en benutte de intieme sfeer van het Bimhuis om haar groep optimaal te presenteren. Haar muziek, zang en arrangementen vloeiden samen in stukken die zich bewogen tussen hemel en aarde.

Tijdens North Sea Jazz werd haar nonet versterkt door de Koreaanse slagwerkgroep Samulnori Newdot en speelde zij werk van haar toen net uitgekomen album The Earthy Suites. Het hypnotiserende geluid van de trommels en de bespelers die zich door de zaal bewogen, maakten het concert tot een theatraal spektakel. Jeon had een bijzondere dubbelrol als zangeres en als dirigent die de lijntjes strak in handen moest houden. In het Bimhuis lag de focus volledig op haar persoonlijke expressie.

Het concert ging ingetogen van start met Improvisation waarin Jeon haar stem via ‘loops’ liet zweven als een ijle echo. Na enkele minuten werd de ‘bijna stilte’ geleidelijk verdrongen door een langzaam aanzwellende repeterende akkoordenreeks op piano, waar Jeon zich met haar eigen klank unisono bijvoegde. Stapsgewijs haakte het ensemble aan en ontvouwde Water Fog zich, in een arrangement met fraaie rollen voor de blazers en de ritmesectie.

In The verse over, een ballad die Jeon oorspronkelijk schreef als duet voor Diane Reeves en haarzelf, laat ze de klank van haar nonet laveren tussen ensemble en kleine bigband. Dit stuk ontwikkelt zich via dialogen tussen zang en instrumentatie. Aansluitend klonk Arvo Pärt, een stuk geschreven als eerbetoon aan de componist, die voor Jeon een belangrijke inspiratiebron was, met name diens compositie Fratres, toen ze eigentijdse klassieke compositie studeerde. Het stuk weerspiegelt kalmte en is onderhevig aan een circulaire transformatie.

De tweede helft van het concert was gereserveerd voor The Earthy Suites, waarbij Jeon de samples gebruikte van de Koreaanse Samulnori-percussie die ook op het gelijknamige album staan. In 1978 is de traditionele Samulnori – percussiemuziek voor vier verschillende slagwerkinstrumenten (Samul) die samen worden bespeeld (Nori) – geschikt gemaakt voor moderne podiumuitvoeringen. Het concept van vier percussie-instrumenten is onveranderd, maar ritmes en structuur zijn bewerkt tot een samenhangend genre, wat een dynamisch geluid heeft opgeleverd. De groep speelde een fusie van de vernieuwde Samulnori, vermengd met hedendaagse muziek en jazz.

Eerst klonk Seya Seya, een Koreaans volksliedje vergelijkbaar met de blues, dat landarbeiders ritme en structuur gaf, gevolgd door Suite One en Suite Two, twee lange doorgecomponeerde stukken waarin verdienstelijke arrangementen zorgden voor afwisseling en verrassende overgangen. De muziek bewoog tussen filmische passages, avant-garde en een spannende, soms grillige bigbandsound.

Wie de voetgangersbrug naar het Bimhuis is overgestoken, ervaart wellicht een contemplatief moment bij het lezen van de naam van Willem Breuker, naar wie de brug is genoemd. De naam die onuitwisbaar in het collectieve geheugen is gegrift en eraan herinnert dat jazzmuziek een inspiratiebron is die toekomstige generaties aanspoort om in beweging te blijven.

Song Yi Jeon stak die brug al vaker over. Nu voor het eerst als leider van haar eigen ensemble. Ongetwijfeld heeft zij zich gerealiseerd in welke voetsporen zij trad. Breuker zou onder de indruk zijn geweest van een maakster en improvisator die de vlam brandend houdt en voedt met nieuwe impulsen.

Song Yi Jeon (1984) combineert jazz(zang) en hedendaagse klassieke compositietechnieken met elementen uit de Koreaanse volksmuziek. Dat stelt haar in staat om haar stem en muziek te laten klinken in uiteenlopende perspectieven. “Ik beschouw mijn stem als mijn instrument. Het grootste voordeel van zangeressen is dat wij instrumenten zijn die met woorden kunnen spreken. Wanneer ik optreed, of dat nu is met een orkest, een band of solo, ben ik het melodie-instrument” zei Jeon in een interview met Emma Robertson.

Jeon studeerde klassieke compositie in Graz en jazz-zang in Basel. In 2013 studeerde ze als ‘Quincy Jones CJ&E-fellow’ aan het Berklee College of Music in Boston en ze werd geselecteerd voor deelname aan het prestigieuze Rolex Arts Initiative Mentor & Protége 2023-2024-program. Haar mentor Dianne Reeves zei over haar: "Zij bezit buitengewone talenten en heeft haar instrument verfijnd en geperfectioneerd. Als improvisator kan ze zich meten met de besten en creëert zij een spontane inventiviteit. Ze is componist, arrangeur en een cultivator van klank, die in staat is om die kostbare artistieke ervaring ‘van ziel tot ziel’ te creëren die we allemaal verlangen."

Jeon was betrokken bij uiteenlopende samenwerkingen, waardoor zij moeiteloos laveert tussen jazz, hedendaagse muziek, andere stijlen, haar Koreaanse roots en vrije improvisaties.

SONG YI JEON NONET

Bimhuis Amsterdam, 25 april ’26

Song Yi Jeon – zang/effecten
Charley Rose – sopraansax
Jeremy Viner – tenorsax
Raphael Rosse – trombone
Joseph Itskovich – bastrombone
Fabio Gouvea – gitaar
Lorenzo Vitolo – piano
Roberto Koch – bas
Marton Juhasz – drums

Setlist
1 Improvisation
2 Water Fog
3 The Verse Over
4 Arvo Pärt
5 Seya Seya (Korean folk song)
6 Suite One
7 Suite Two