Het was toch allemaal afgelopen? Of is dit de afronding van een afronding? Eind vorig jaar namen saxofonist Bo van de Graaf en zijn formatie I Compani na veertig jaar afscheid van hun publiek. Dat deden met de presentatie van het kleurrijke boek ‘Veertig jaar I Compani’ en een tournee die daaromheen werd gebouwd. Plus de uitgave in die periode van enkele albums, zoals Party@Tivolux, live-opnamen uit 2023 en 2024. Van de Graaf was nooit zuinig met zijn output.

En toen dan de welverdiende rust? Lauw loene: nu ligt er alweer een spectaculair dubbelalbum, met registraties van enkele concerten uit die ‘afscheidstournee’. De eerste is opgenomen in december 2025 in het Amsterdamse Bimhuis en in LUX Nijmegen, de thuisbasis. Dertien stukken (mag je ze 'I Compani Greatest Hits' noemen?) die Van de Graaf speelde met de EXTENDED-bezetting.

Startpunt was de Van de Graaf-compositie SHINJUKU (het eerste nummer dat Bo van de Graaf ooit live speelde) en daarna volgden showstoppers zoals La Dolce Vita nightclub en De Otto en Mezzo suite (van Nino Rota, ‘who else’?). En ook nog, leuke verrassing, muziek uit Tati’s films Mon Oncle en Jour de Fête. C. Buddinghs Blauwbilgorgel komt ook nog eens langs, uitbundig vertolkt door Annelie Koning. Het accent van deze schijf ligt nogal eens op meer theatrale (of soms zelfs circus-)muziek. Heel geschikt voor een meelevende zaal.

De tweede cd biedt acht stukken uit een optreden van de septetformatie van I Compani, deze keer in Paradox Tilburg op 5 december 2025. Geen overlappend repertoire: nu horen we onder meer de creatief bewerkte filmmuziek van Et Dieu…. Creá La Femme (door Paul Misraki), Prova d’Orchestra van Nino Rota en liefst vijf eigen stukken van Van de Graaf zelf. Daarbij ook Kaka’s nightsong en de tranentrekker SMRTLP-TRJRKR. Het sluitstuk van die reeks is Tiramisu. Allicht, Fellini lustte het vast ook graag, een waardig toetje van een man die ooit gegrepen werd door John Coltrane (klinkt nog door in de intro van dit stuk) en wiens oeuvre minstens zo ludiek, spectaculair en uitdagend is als dat van Willem Breuker, zijn evenknie uit het verre westen.

Bezetting:
Bo van de Graaf (sopraan-, alt-, tenorsax),
Maripepa Contreras (hobo, Engelse hoorn, duduk),
Friedmar Hitzer (viool),
Michel Mulder (bandoneon),
Leo Bouwmeester (piano, keyboards),
Arjen Gorter (contrabas),
+ op cd 1:
Frank Nielander (tenorsax), 
René Mulder (altsax (track 8 & 9)),
JanWillem van der Ham (baritonsax, fagot),
Anneke Zuurveen (fluit (track 8 & 9)),
Paul Vlieks (trompet), 
Arjen Reeser (trombone), 
Saskia Meijs (viola (track 8 & 9)),
Annelie Koning (vocals),
Monique de Adelhart Toorop (vocals),
Gerie Daanen (accordeon (track 8 & 9)),
Pieter Klaassen (gitaar (track 8 & 9)),
Guus Janssen (piano),
Carel van Rijn (basgitaar),
Thomas Jaspers (drums),
Peter Hengst (drums (track 8 & 9)),
Pieter Douma (basgitaar (track 2)),
Hans Hasebos (samples (track 2)),
Jeroen Doomernik (trompet (track 2))
+ op cd 2:
Rob Verdurmen (drums).