Er lijken twee zielen te huizen in het muzikale universum van drummer/componist Ludvig Søndergaard, zoals we dat horen op zijn debuutalbum als leider, Creature Dances. Aan de ene kant is er de drukke grotestadsmuziek van Ciprofloaxin (met de ritmisch met elkaar optrekkende piano van Chaerin Im en de vibrafoon van Aleksander Sever) en de Louis Andriessen-achtige ritmische melodie van W.A.N.G., die zijn huidige woonplaats Amsterdam weerspiegelen. Maar daarnaast horen we de kwinkelerende fluit van Ketija Ringa Karahona en de lyrische altsax van Micheal Murray in Broke en de ontroerende pianosolo in het kalme Final track die verwijzen naar zijn jeugd op het Deense platteland.

We kennen Søndergaard als de uiterste attente en tegelijk speelse drummer in de groepen van Chaerin Im, maar hier laat hij dus horen dat hij ook compositorisch het een en ander in zijn mars heeft. Ritmisch is de muziek uiteraard interessant, zoals je van een slagwerker mag verwachten, met invloeden vanuit zowel de jazz als de hiphop.

Maar Creature Dances biedt ook een flinke waaier aan compositievormen. Er is geen stuk op het album dat dezelfde opbouw kent, en overal duiken onverwachte wendingen, sfeer- en tempowisselingen op. Met Im en Sever beschikt hij over twee ritmisch sterke medespelers die melodisch ook uit de voeten kunnen. Terwijl Karahona en Murray de composities larderen met klankkleuren, maar evengoed hun weg weten te vinden in de fijn wringende staccato lijnen die Søndergaard soms voor ze uitzet. Zo levert hij met dit uitgelezen sextet een herkenbaar, eigen geluid, dat met dit debuutalbum meteen een uitroepteken achter de naam van de leider zet.

Bezetting:
Ketija Ringa Karahona (fluit),
Micheal Murray (altsax),
Chaerin Im (piano, synthesizer),
Aleksander Sever (vibrafoon, elektronica),
Samuel Kiel (bas), Ludvig Søndergaard (drums, composities).

Luister HIER naar tracks van het album.