In het kader van de concertreeks Impro Focus* van het Bimhuis, presenteerde pianiste en componiste Kaja Draksler ‘Bare, Unfolding’, het derde album dat zij schreef voor haar octet. Zij transformeert daarop jazz, klassiek en poëzie tot clusters van taal en klank. Haar veelzijdige ensemble bracht een dramatische voorstelling die vooruit leek te lopen op het Holland Festival. Het publiek onderging betoverde expressies.

De Sloveense Kaja Draksler (Kranj, 1987) heeft een sterke band met Amsterdam, de stad waar zij klassieke compositie studeerde en in 2016 haar octet oprichtte. In dit ensemble benut ze de individuele talenten van de spelers die hun kwaliteiten versterken in hun samenspel. Zo kan ze al haar invloeden kwijt, van haar achtergrond in de klassieke muziek (renaissance en barok) tot jazz en vrije improvisatie.

Op de albums Gledalec en Out For Stars putte Draksler uit poëzie van Pablo Neruda, Gregor Strniša en Robert Frost. Op Bare, Unfolding (Clean Feed, januari 2026) vormen haiku’s van de Japanse dichter Matsuo Basho het uitgangspunt voor de vocalen van Laura Polence en Björk Níelsdóttir, die hun zang en stemexpressie op zeer uiteenlopende manieren inzetten. Het meditatieve karakter van de poëzie wordt weerspiegeld door de schilderachtige percussie van Onno Govaert en de hees klinkende shakuhachi (Japanse fluit) van Ab Baars. De tenorsax en klarinet van Ada Rave en Ab Baars, de violen van George Dumitriu en de contrabas van Lennart Heyndels, zorgen voor contrasten die leunen op avant-garde en hedendaagse klassieke muziek, gespeeld op traditionele instrumenten, met inzet van elektronica.

Het concert was opgedeeld in drie clusters waarin de stukken in elkaar overliepen.

Eerste cluster

Wat in Flimsy Curtain / Plum klinkt als een eeuwenoude rituele bezwering is de inleiding van het concert. Schijnbaar eindeloos, wordt een indringend motief gespeeld dat lijkt op diep pulserende ademstoten. Stilte wordt hoorbaar in In Kyoto. Losse noten worden gemakkelijk overstemd door gesnuif en gestommel in de zaal. De sfeer van traditionele Japanse muziek wordt raak getroffen. De Japanse tekst is muziek in zichzelf. In Autumn Eve lopen geprevelde woorden in gedeconstrueerde zinnen, parallel en tegengesteld als loops, omlijst met percussie en impulsen van gillende klarinetten die klinken als de piepende remmen van treinen die galmen onder de overkapping van een groot station. De muziek wordt complexer en intenser en lijkt de luisteraar te plaatsen in het centrum van een machinerie.

Tweede cluster

Come see is een indringend stuk. Intense atypische klankstoten van een geprepareerde tenorsaxofoon drijven op stemmen die een motief uit de renaissance zingen. Parallelle frasen op de piano worden elektronisch gemanipuleerd. De naakte klanken verdwijnen in een chaotische klankexplosie. Bas en drums voegen terloops grooves toe. Skylark is een zeer extatisch stuk waarbij het moeilijk is te beseffen dat de afstand tussen woorden op papier en muziek in een fysieke uitwerking zo groot kan zijn. Die woorden brengen veel teweeg. Ook in de uitwerking van de lange slagwerksolo is de tekstuele bron voelbaar. De prevelende zangexpressie waarmee het stuk eindigt, lijkt afkomstig uit een andere wereld.

Derde cluster

Has it returned een duet gebaseerd op een werk van György Kurtág uitgevoerd door Björk Níelsdóttir en George Dumitriu. Vrouwenstem en vioolsnaar versmelten tot een nieuw instrument. Schoonheid in melodie en (on)zuiverheid van klank kent vele gezichten. Het duet verglijdt in Mai fu, een stuk gebaseerd op een aria van Händel. Het duet-idee wordt hierin vastgehouden. Dit laatste stuk van het concert is rijk aan verrassende klanksensaties van tweetallen die hun spel laten samenvloeien.

Abstracte muziek werpt vaak barrières op of schrikt mensen af. Dat is erg jammer, want vrij werk creëert nieuwe kansen en is een opmaat van het onbekende. De vrije vormen die op Bare, Unfolding zijn ingezet, zijn rijk aan impulsen, expressie, ideeën, sferen, kleuren, structuren, ritmiek en melodievormen. Het is muziek waarin je je kunt laten meeslepen of door laten verbazen. De vorm wijkt inderdaad nogal af van wat gangbaar is. 

Daar staat tegenover dat het gangbare alom vertegenwoordigd is, maar ook slechts een klein deel vormt van het muzikale spectrum dat wereldwijd bestaat en denkbaar is. Soms heeft het tijd nodig om entiteiten te leren waarderen en koesteren. Het Kaja Draksler Octet verweeft een breed referentiekader met een artistieke toekomst.

* Impro Focus is volledig gericht op vrije improvisatie en experimentele muziek, gemaakt door grensverleggende ensembles uit de Nederlandse en internationale improscene.

KAJA DRAKSLER OCTET

Bimhuis Amsterdam, 9 mei 2026

Laura Polence – vocalen 
Björk Níelsdóttir – vocalen
George Dumitriu – viool/altviool
Ada Rave – tenorsax, klarinet
Ab Baars – tenorsax, klarinet, shakuhachi
Kaja Draksler – piano
Lennart Heyndels – contrabas
Onno Govaert – drums, percussie

Setlist

- Flimsy Curtain / Plum
- In Kyoto
- Autumn Eve
- Of Years Past
- Come See
- Skylark
- Has it Returned
- Mai Fu

Kijk hier naar de clip In Kyoto van Aleksandra Ołdak.

Beluister hier het album ‘Bare, Unfolding’ en ander werk van Kaja Draksler.

kajadraksler.com