Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw bestaat dertig jaar. De bigband gaf twee jubileumconcerten in het Bimhuis, het podium waar hun succes begon. Vanzelfsprekend gingen die gepaard met toespraakjes, loftuitingen en anekdotes. Ronkende arrangementen en tal van gastsolisten maakten het feest groots en meeslepend. Er werden opnamen gemaakt van de concerten, die zullen worden uitgebracht onder de titel ‘The Jazz Influencers Volume II’.

In december 1996 zette een nieuwe bigband het Bimhuis op zijn kop met een fris en eigentijds geluid. Dit orkest deelde het podium met (inter)nationale gastsolisten zoals Ack van Rooyen, Yuri Honing, Rein de Graaff, Rita Reys, Greetje Kauffeld, Ruben Hein, Bert Joris, Lee Konitz, Dr. Lonnie Smith, Chick Corea, Branford Marsalis, Christian Scott, Roy Hargrove, Patti Austin, Oleta Adams, Kurt Elling, José James, Georgie Fame, Roberta Gambarini, Tom Harrell, Monty Alexander, McCoy Tyner, Benny Golson en vele, vele anderen.

Op initiatief van Martijn Sanders, voormalig directeur van Het Concertgebouw, draagt het Jazz Orchestra of the Concertgebouw sinds 1999 zi naam. Daarmee is de concertzaal de enige ter wereld die naast een klassiek orkest ook een jazzorkest aan haar naam heeft verbonden. De eerste optredens van het JOC waren in 1997 met Joe Henderson en Toots Thielemans.

Zaterdag 16 mei
De avond begint met historische filmbeelden waarin de oprichters van het JOC aan het woord komen.

Frans van Geest:
“Hans en ik speelden met elkaar in de Swing Mates, toen we Henk enthousiast kregen voor het vormen van een bigband.”

Henk Meutgeert:
“Drummer Hans Dekker en bassist Frans van Geest vroegen mij of ik nog wel eens wat scheef. Voor de fanfare in Dokkum en af en toe voor een Duits orkest, was mijn antwoord. Toen kwam de vraag of ik een nieuwe bigband met hen wilde oprichten. Dat wil ik wel, maar ik wil dat niet organiseren, gaf ik aan. Ze hebben zelf de muzikanten gebeld.”

Hans Dekker:
“Henk begon muziek te schrijven en als hij een sectie af had stelde hij voor om ‘die en die’ erbij te vragen. Na twee hectische repetities gaven we in april 1996 ons eerste concert. Dat was zo’n succes, dat we besloten om door te gaan.”

Angelo Verploegen: “Ik werd door Henk gevraagd om een keertje in te vallen in zijn New Concert Bigband [voorloper JOC]. Met de nodige twijfel en de gedachte ‘okay er is weer eens een bigband en ik speel wel een keertje met ze mee’ stemde ik in. Maar toen ik daar zat, was dat gevoel er weer. Boem!”

Terwijl de filmbeelden doorlopen, klinkt de aankondiging: “The Jazz Orchestra of the Concertgebouw!” – waarop het orkest binnen een split second inzet met Riffs ‘n Rhythms van oprichter, voormalig leider, componist, arrangeur en pianist Henk Meutgeert. Een subtiele inzet van de ritmesectie, gevolgd door een intiem georkestreerde melodie voor de blazerssectie, vormen de opmaat voor een knallend swingstuk. Het tempo wordt stevig opgeschroefd en het arrangement schiet met wervelende solo’s alle kanten op. Een scala aan invloeden, van Gershwin en Dizzy Gillespie tot Quincy Jones, klinken door.

Dirigent Ilja Reijngoud:
“Welkom bij dit speciale concert. Dit weekend treden we tweemaal voor jullie op, omdat wij vandaag op de kop af dertig jaar bestaan. Ook op deze dagen staat ons programma in het kader van onze reeks The Jazz Influencers. We hebben goed nagedacht over wat we kunnen laten horen, dat iets over ons zegt, en hebben een zeer gevarieerde groep gastsolisten uitgenodigd.”

Het eerste gastoptreden is van altsaxofonist Benjamin Herman in Rollo II. Hij blaast al zijn energie de zaal in en de band volgt weergaloos.

Frans van Geest:
“Fijn dat u er allemaal bent. Wie ziet ons voor het eerst?” – enkele handen gaan omhoog – “Zoals u in het filmpje zag, namen Hans Dekker en ik het initiatief om Henk Meutgeert te vragen om samen met ons het JOC op te richten. Wij kenden de roemruchte verhalen over The Concert Bigband onder zijn leiding. Daarin zaten onze vroegere leraren, en ook Benjamin Herman, Ruud Breuls en Angelo Verploegen."

"Henk stapte in, schreef wat arrangementen en via zijn netwerk werd zanger Georgie Fame uitgenodigd voor ons eerste concert, dat we gaven in een tent op het Amsterdamse Leidseplein. Ook Herman Schoonderwalt en Rob van Kreeveld speelden mee. We zijn nu generaties verder en we zien veel nieuwe gezichten in de band. We hebben altijd gewerkt met invallers en jonge aanwas, zoals vanavond drummer Sander Smeets – zijn moeder beviel drie maanden na onze oprichting van hem. Grappig hè!”

Henk Meutgeert: “JOC is begonnen in het oude Bimhuis, waar we jarenlang tweemaal per maand optraden. We moesten de boel opstarten en daar heb ik enorm van genoten. Er kwamen dertien mensen naar het eerste concert, maar aan het eind van het jaar was de zaal uitverkocht. Het is bijzonder wat er is ontstaan in al die jaren daarna. Eerder lukte het niet om de muzikanten uit Amsterdam te laten samenwerken met die uit Hilversum, waarom er onmin was weet ik niet, maar door ervoor te zorgen dat ze met elkaar gingen spelen, hebben ze een hele mooie move gemaakt.”

De eerste gastsoliste en Jazz Influencer die aantreedt is gitariste Ella Zirina. Zij speelt haar compositie Intertwining. Bedachtzaam deelt ze haar lyrische overpeinzingen, die worden getransformeerd naar een fijnmazig symfonisch arrangement.

Benjamin Herman keert terug op het podium met zijn nieuwe compositie Tokyo Moon. Het stuk begint met veel spanning en ademt de sfeer van de film noir, waarna het arrangement omslaat in optimisme. Trompettiste Ellister van der Molen krijgt vleugels in een euforische rally. Drummer Sander Smeets doet daar nog een schep bovenop.

Componist, arrangeur en dirigent Rob Horsting speelt vanaf 1996 een verbindende rol in het JOC. Hij leverde tal van stukken en bewerkingen en nam later de leiding over van Henk Meutgeert. Hij bedankt Meutgeert voor de kansen die hij kreeg en de muzikanten voor hun kennis, waarvan hij veel heeft geleerd. Een jaar geleden vroeg Juan Martinez hem om een nieuw stuk voor de band te schrijven, in de periode dat de Hands Off beweging in de VS opgang maakte in verzet tegen Trump. Door omstandigheden kwam hij er niet eerder aan toe, maar twee weken geleden rondde hij zijn stuk af.

In Hands Off reageert Horsting op de wereldwijde intolerantie. Zelf dirigeert hij muziek die onrust, nervositeit, beklemming in een alarmerende sfeer verklankt. Een verlangen naar dialoog, respect en kalmte, waarmee de gekte kan worden afgewend, is voelbaar. Trombonist Ilja Reijngoud verklankt onrust en verhitting, die hij ombuigt naar redelijkheid. Tot slot geeft altsaxofonist Jasper van Damme een bluesy beschouwing.

Juan Martinez:
“Het is geweldig dat we dertig jaar bestaan en dat vieren met vrienden en fans. Het is bijzonder dat dit orkest niet in de voetsporen van beroemde voorgangers trad, maar altijd nieuwe muziek heeft gespeeld van onze eigen generatie, en meestal waren dat spelers uit onze eigen gelederen. Het was sensationeel dat we heel vaak optraden in het Bimhuis, met muziek die nog nooit was gespeeld. In onze visie is eigen muziek altijd het uitgangspunt geweest.”

“Dank aan het publiek, voor jullie support van de afgelopen dertig jaar. Daarnaast is het belangrijk om te danken voor de steun van het Fonds Podiumkunsten en later ook van het Amsterdams Fonds voor de Kunst. We zijn trots dat wij als eerste jazzensemble een plaats hebben gekregen in de ensembleregeling binnen de Culturele Basisinfrastructuur (BIS) van OCW, iets waar Henk Meutgeert de basis voor heeft gelegd.”

“Op andere podia en in het buitenland heeft het publiek andere verwachtingen, maar hier in het Bimhuis keren we steeds terug met creativiteit en ideeën. Dat is vooral gelukt met de nieuwe generaties die bij ons opgroeiden en enorm sterk zijn geworden. Om die reden begonnen we met onze serie Jazz Influencers, waarmee JOC zich richt op de jonge mensen die hun eigen generatie inspireren en die straks de groten van de jazz worden. Nu mag ik een internationale Jazz Influencer aankondigen, iemand die de harp opnieuw cool heeft gemaakt: Brandee Younger!”

Een lyrisch stuk van gastsoliste Brandee Younger, wordt ingebed in een gelaagd arrangement, waarin de harp- en gitaarpartijen zeer boeiend met elkaar zijn verweven. De harmonische verwerking van de thema’s is in een symfonische structuur gevat, waardoor het bijna lijkt of het Metropole Orkest op het podium staat.

Juan Martinez hervat:
“Nu komt er iets dat niet was aangekondigd en waar we zelf ook door werden verrast. Als cadeau voor ons dertigjarig bestaan komt er nu een optreden van zangeres Madeline Bell, die If it’s Magic voor ons gaat zingen.”

“I hope you will enjoy yourself, than I enjoy myself. Put your hands together for Brandee Younger. We met for the first time tonight, and she’s from New York and I’m from New Jersey, so we are actually neighbors. I’m old enough to be her grandma and that looks good.”

Met hun duet maken de dames een hoogtepunt van de avond. Hun magie gaat als een warme golf door de zaal. Fascinerende glissandi op de harp waren de beste manier om de vertederde orkestleden te vervangen. De zang van Madeline Bell (1942) ontroert en bezit een buitengewone schoonheid.

Gastsolist Brandy Younger speelt een eigen compositie. De klankkleur van haar harp heeft in sommige passages raakvlakken met de solo van Angelo Verploegen op fluegelhorn

Als afsluiter van de avond klinkt Blues for the Date, de grote hit van Peter Beets.

Zondag 17 mei
Qua opzet was de tweede concertavond gelijk aan de eerste, maar er werd een andere setlist gespeeld en er waren andere gastsolisten.

Ook nu begon het concert met een spetterend openingsstuk. Swarms van Martijn van Itterson werd gespeeld met prachtige solo’s van hemzelf, Sjoerd Dijkhuizen, Jan van Duikeren die speciaal was overgekomen uit Duitsland om ook even mee te kunnen spelen, Peter Beets en Martijn Vink.

De eerste gastsoliste op de avond is zangeres Anna Serierse. Zij begint met de evergreen Gone with the Wind. Haar stem vloeit prachtig samen met een subliem arrangement. Vervolgens zingt ze haar eigen compositie Nothing. In een ver uitwaaierende zangpartij meandert haar stem in mystiek, soms wat dromerig landschap vol kleurrijke schakeringen.

Als onverwacht intermezzo klinkt Samba Chrome, een ballad van pianist Harald Walkate, die tot voor kort bestuurslid en voorzitter van het JOC was. Als afscheidscadeau is zijn compositie gearrangeerd voor het orkest.

Het spel van gastsolist Joris Roelofs, hij was lange tijd een prominent lid van het JOC, schittert in een uitdagend breed opgezet arrangement van een ouder stuk, waarin de zijn solopartij prachtig is verweven met de orkestpartituur. Een solo van Martijn van Itterson vormt een boeiend contrast met de basklarinet van Roeleofs.

Joris Roelofs: “Het volgende stuk heeft de lange titel If you gaze long enough into an abyss, the abyss will gaze back into you. Op zich is dat logisch, lijkt mij. Dit stuk was oorspronkelijk onderdeel van een suite die ik schreef naar aanleiding van een verhaal over een koorddanser in Also sprach Zarathustra van Friedrich Nietzsche. Het is gearrangeerd door de Finse Oskari Siirtola.” Het orkest klinkt hierin vooral als een ensemble waarin de individuele kwaliteiten van de blazers meer op de voorgrond treden. Het gelaagde arrangement heeft een mysterieuze ondertoon die doet denken aan Dmitri Sjostakovitsj. De solo van Ellister van der Molen klinkt als een lyrische blues.

Trompettist Angelo Verploegen wordt op het schild gehesen voor zijn langdurige verbintenis met het JOC in verschillende rollen die hij vervulde. Verploegen is ‘gastsolist’ in zijn compositie Hub’s Hub, daarin bijgestaan door trombonist Bert Boer. Samen maken ze show in een kalm swingend bluesy stuk, waarin ook de band mag schitteren. Er wordt toegewerkt naar een coole finish.

Jesse van Ruller is de laatste gastsolist. Hij begint met de oudere compositie Have a Heart van zijn hand. Een stuk met een beschouwende ondertoon die overgaat in een meer extatische flow, waarin een mooie mix ontstaat tussen ingetogen gitaarspel en orkestrale uitbundigheid. Daarna volgt een nieuw stuk van de hand van Van Ruller. Blues en progressieve jazz gaan hierin hand in hand. In zijn solo imponeert Jasper van Damme met hypnotiserend spel.

Als uitsmijter (toegift) wordt opnieuw Blues for the Date van Peter Beets gespeeld, met uitdagende solo’s van Beets zelf, Juan Martinez, duo Simon Rigter en Sjoerd Dijkhuizen en Martijn van Itterson.

JOC bevestigde zijn status in twee heroïsche concerten. Bekijk vooral de video-opnamen die van beide concerten zijn vastgelegd voor het Bimhuis TV-kanaal op YouTube.

Jazz Orchestra of the Concertgebouw
Bimhuis Amsterdam, 16 en 17 mei 2026

Bezetting 16 mei
Ilja Reijngoud – dirigent, componist, arrangeur, trombone
Marco Kegel – altsaxofoon, dwarsfluit, klarinet
Jasper van Damme – altsaxofoon
Simon Rigter – tenorsaxofoon en dwarsfluit
Floriaan Wempe – tenorsaxofoon
Juan Martinez – baritonsaxofoon, klarinet en basklarinet - artistiek leider
Jan Oosting – trombone
Ron Oligschläger – trombone
Paul Lupfert – trombone
Mathis Kaiser – bastrombone
Sander Zweerink – trompet
Erik Veldkamp – trompet
Angelo Verploegen – trompet en fluegelhorn
Ruud Breuls – trompet
Ellister van der Molen – trompet en fluegelhorn
Martijn van Iterson – gitaar
Frans van Geest – contrabas
Peter Beets – piano
Sander Smeets – drums

Speellijst 16 mei
Riffs and rhythms – comp. en arr. Henk Meutgeert
Solo’s Simon Rigter, Juan Martinez, Peter Beets

Rollo II – comp. en arr. Misha Mengelberg
Gastsolist Benjamin Herman (altsaxofoon)
Solo Martijn van Itterson (gitaar)

Intertwining – comp. Ella Zirina
Gastsoliste Ella Zirina (gitaar)
Solo Ruud Breuls

Tokyo Moon – comp. Benjamin Herman
Gastsolist Benjamin Herman
Solo’s Ellister van der Molen (fluegelhorn), Sander Smeets (drums)

Hands Of – comp. en arr. Rob Horsting
Solo’s Martijn van Itterson, Ilja Reijngoud, Jasper van Damme

xxxxxxxx– comp.
Gastsolist Brandee Younger
Solo Ella Zirina

If it’s Magic – comp. Stevie Wonder, arr.
Gastsolisten Madeline Bell en Brandee Younger

xxxxxxxx – comp. arr.
Gastsolist Brandy Younger
Solo Angelo Verploegen

Blues for the Date – Peter Beets
Gastsolist Joep Grotendorst, winnaar Prinses Christinaconcours 2025
Solo’s Paul Lupfert en Simon Rigter

Bezetting 17 mei
Ilja Reijngoud – dirigent, componist, arrangeur
Marco Kegel – altsaxofoon, dwarsfluit, klarinet
Jasper van Damme – altsaxofoon
Simon Rigter – tenorsaxofoon en dwarsfluit
Sjoerd Dijkhuizen – tenorsaxofoon
Juan Martinez – baritonsaxofoon, klarinet en basklarinet
Jeroen Vermazeren – bastrombone
Sander Zweerink – trompet
Erik Veldkamp – trompet
Angelo Verploegen – trompet en fluegelhorn
Ruud Breuls – trompet
Ellister van der Molen – trompet en fluegelhorn
Jan van Duikeren – trompet (kort gastoptreden)
Jan Oosting – trombone
Ron Oligschläger – trombone
Bert Boeren – trombone
Martijn van Iterson – gitaar
Frans van Geest – contrabas
Peter Beets – piano
Martijn Vink – drums
Hans Dekker – drums (kort gastoptreden)

Speellijst 17 mei
Swarms – comp. Martijn van Itterson, arr. Dennis Mackrel
Solo’s Martijn van Itterson, Sjoerd Dijkhuizen, Jan van Duikeren, Peter Beets en Martijn Vink

Gone with the Wind – comp. Allie Wrubel
Gastsoliste Anna Serierse
Solo Simon Rigter

Nothing – comp. Anna Serierse, arr. Ilja Reijngoed
Gastsoliste Anna Serierse
Solist Ruud Breuls

Samba Chrome – comp. Harald Walkate

xxxxxxxx – comp. Joris Roelofs arr. Rob Horsting
Gastsolist Joris Roelofs
Solo Martijn van Itterson

If you gaze long enough into an abyss, the abyss will gaze back into you – comp. Joris Roelofs, arr. Oscar Sirtola
Gastsolist Joris Roelofs
Solo Ellister van der Molen

Hub’s Hub – comp. Angelo Verploegen
Gastsolist Angelo Verploegen
Solo Bert Boeren

Have a Heart – comp. Jesse van Ruller, arr. Johan Plomp
Gastsolist Jesse van Ruller
Solo Marco Kegel (sopraansax)

xxxxxxxx – comp. Jesse van Ruller, arr.
Gastsolist Jesse van Ruller
Gastoptreden Hans Dekker
Solo Jasper van Damme (altsaxofoon)

Blues for the Date – comp. Peter Beets, arr. Henk Meutgeert
Solo’s Peter Beets, Juan Martinez, duo Simon Rigter en Sjoerd Dijkhuizen, Martijn van Itterson

Stream de jubileumconcerten op het YouTube-kanaal van JOC.

www.jazzorchestra.nl